Bron van inspiratie

2 uitgeknipte postzegels

Grote bron van inspiratie voor aandacht vormen de brieven die mijn opa en oma aan elkaar schreven vlak voor en tijdens de eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog. Liefdesbrieven. De eerste brief is geschreven in 1936 en de laatste in 1942. Opa zat gedurende die jaren in dienst en woonde op verschillende plekken in Nederland. Oma was onderwijzeres en woonde in Oosterwolde. Opa nummerde de brieven die hij van oma ontving en bewaarde ze op volgorde. Het zijn er 181. Een oud touwtje houdt de stapel bij elkaar. Uit de meeste enveloppen mist een hoek. Opa spaarde namelijk postzegels.

Brief 1 verkleind

Telkens wanneer ik me verdiep in de brieven, druk ik op een pauzeknop die me terecht laat komen in een wereld waarin tijd en aandacht voor elkaar is. Het handschrift, de met zorg geformuleerde zinnen, de kleuren en geuren van het briefpapier, de tekeningetjes die de brieven sieren, de codetaal die gebruikt wordt, de stempels die op de enveloppen prijken, de nieuwe beelden die de hoeken die uit de enveloppen missen opleveren, het verlangen dat spreekt uit het aftellen naar het volgende moment van bij elkaar zijn… Binnen in een van de brieven die ik openmaakte, trof ik een verroest haarspeldje aan. De afdrukken ervan op beide zijden van het dubbel gevouwen papier.

Maar ik leef natuurlijk nu! Hoe kan ik de kwaliteiten die ik bewonder uit het (brieven)verleden oppakken en laten landen in en vermengen met de tijd waarin ik leef? Welkom in de wereld van Schenk aandacht!

1 in bonte wanorde

3 aftellen

4 ingesloten speldje en takje